به نام دل
به نام شاهد و می
به نام تار و تنبوت ودف و نی
به نام عاشقان لاابالی
به نام همنشينان خيالی
به نام دست های جام بر دار
به نام عاشقان رفته بر دار
به نام مجلسه بزم شبانه
به نام سرور اين آشيانه
خوشا جامی که مولا در کفم داد
به دستی نی به ديگر او دفم داد
خوشا رقصان در آيم من به کويش
ببوسم دست و رخسار نکويش
خوشا آدم که از او مينويسم
ز رقص و ذکر ياهومينويسم
خوشا با نام مولا باده خوردن
چو درويشان عاشق جان سپردن
به حق باده نوشان می حلال است
که مستی افتخاری بی زوال است
به دور اولم ساقی ولی بود
ولی ديدم که ذکرش يا علی بود...
